Historia prawdziwa herbaty
Herbaciana „wojna” między Chinami a Japonią
Chińczycy mają to do siebie,że wszystkie swoje sekrety strzegą przed innymi krajami jak skarb narodowy. Podobnie było z herbatą. Długo zwyczaj parzenia liści z drzewa herbacianego istniał tylko w Chinach. Dopiero w VIII wieku naszej ery jeden z mnichów chińskich zawiózł do Japonii herbaciane listki. Japończycy zachwycili się naparem z herbaty do tego stopnia, że założono pierwsze plantacje krzewów herbacianych. Jednak na dobre rozpowszechniła się w Japonii dopiero w wieku XII. Razem z rosnącą popularnością picia herbaty, jako napoju prawie magicznego rozwijała się piękna kultura parzenia listków i podawania naparu. To w Japonii a nie w kolebce herbaty, Chinach narodziła się praktykowana do dzisiaj sztuka parzenia zwana „Drogą herbaty”.
Do Europy herbata trafiła dzięki holenderskim żeglarzom w XVII wieku. Najpierw delektowali się nią Francuscy monarchowie, później Włoscy aż trafiła do Anglii. Była bardzo cennym i drogim napojem wyższych sfer. Gdy car Rosji Aleksander otrzymał w darze od Chin skrzynię herbaty, postanowił sprowadzić zioło w większych ilościach do kraju. Rozpoczął się handel z Chinami, wymiana futer na herbatę.